Κάποτε οι Δίσκοι δεν είχαν Εξώφυλλο…

Ποιο Ήταν Το Πρώτο LP Που Είχε Εικονογραφημένο Εξώφυλλο;

Κάποτε οι δίσκοι δεν είχαν εξώφυλλο αλλά ”έμπαιναν” σε χάρτινους φακέλους, που έφεραν το λογότυπο της αντίστοιχης δισκογραφικής εταιρείας. Ο φάκελος είχε μια στρογγυλή τρύπα στο κέντρο, όπου εκεί φαίνονταν ο τίτλος του τραγουδιού, τα ονόματα των συνθετών και των ερμηνευτών. Το 1939, η Columbia Records κυκλοφόρησε εικονογραφημένα εξώφυλλα (χωρίς κεντρική τρύπα) για όλους τους δίσκους.

πρώτο LP : “Smash Song Hits by Rodgers & Hart”

Το πρώτο LP ήταν μια συλλογή τραγουδιών από τον πιανίστα Richard Rodgers και τον στιχουργό Lorenz Hart. Ο δίσκος είχε τον τίτλο “Smash Song Hits by Rodgers & Hart”. Ο δημιουργός του εξωφύλλου Alex Steinweiss, σχεδιαστής γραφικών που τότε ήταν μόλις 23 χρονών, κατάφερε να πείσει τους υπεύθυνους στη δισκογραφική εταιρεία της Columbia Records να χρησιμοποιήσουν εξώφυλλα για όλους τους δίσκους. Οι δίσκοι με το εξώφυλλο έγιναν αμέσως best sellers. Τα στελέχη της Columbia άφησαν πίσω τους τον φόβο για το επιπλέον κόστος της έγχρωμης εκτύπωσης. Και είχαν δίκιο, γιατί μια νέα ηχογράφηση της Eroica του Μπετόβεν, με το γραφικό cover σημείωσε αύξηση των πωλήσεων κατά 900%.

Ο Steinweiss δημιούργησε πάνω από 2500 εξώφυλλα κλασικού ρεπερτορίου, τζαζ και ποπ άλμπουμ για διάφορες δισκογραφικές εταιρείες στην καριέρα του. Πολλά έχουν γίνει πλέον θρυλικά και περιζήτητα από συλλέκτες. Μεταξύ των πιο γνωστών είναι το cover του δίσκου του George Gershwin “Rhapsody in Blue” και το “Piano Sonata No. 5” του Μπετόβεν, στο οποίο υπάρχει το πρώτο σχέδιο αυτού του πολύχρωμου πρίσματος που θα γίνει πολύ διάσημο για το άλμπουμ των Pink Floyd, “Dark Side of the Moon”.

Alex Steinweiss, σχεδιαστής γραφικών, δημιούργησε πάνω από 2500 εξώφυλλα δίσκων

Πολλά εξώφυλλα δημιουργήθηκαν από σημαντικούς σχεδιαστές και εικονογράφους μετατρέποντας τον δίσκο σε πραγματικό αντικείμενο τέχνης, ένα έργο επικοινωνίας που συμβαδίζει με τα καλλιτεχνικά πρότυπα της εκάστοτε εποχής. Το εξώφυλλο ενός δίσκου, στη στιγμή της δημιουργίας του, είναι μια φωτογραφία της κοινωνίας. Είναι μια έκφραση του πλαισίου, της εποχής και της μουσικής που συνοδεύει. Μόδα και κοινωνικά προβλήματα, γεγονότα και συμβολισμοί, αφηγούνται και γίνονται ιστορία κι έκφραση μέσω της δημιουργίας μιας στατικής εικόνας.

27 Σεπτεμβρίου 2020,

Ντένη Κεφάλα